Later als ik groter ben | ‘Ik heb altijd gedacht: wat is hier de top van de piramide en hoe kom ik daar?’
Mark Spiering (60) wilde ooit minister-president worden, maar belandde na de middelbare school in een sigarenwinkel. Nu is hij een wetenschapper gespecialiseerd in de seksuologie. ‘Die mensen weten wel hoe je gelukkig wordt, dacht ik.’
Wat was jouw kinderdroom?
‘Als kind wilde ik minister-president worden. Dat is het hoogst haalbare, dacht ik toen. Je wil toch zo ver mogelijk komen in het leven, zo hoog mogelijk eindigen.’
‘Nu heb ik inmiddels wel een realistischer beeld van mijzelf. Vroeger in de klas was ik altijd de slimste, maar toen ik eenmaal begon met werken raakte ik wel iets bescheidener. Ik ben ook geen persoon met een hele sterke focus die daar helemaal voor gaat, dat heb je wel nodig om minister-president te worden. Ik heb heel veel dingen die ik leuk vind om te doen. Ik wilde me ook settelen, kinderen krijgen en me ook graag met die kinderen bemoeien.’
In Later als ik groter ben gaat Folia in gesprek met UvA-wetenschappers uit alle hoeken en gaten over hun loopbaan, bijzondere momenten in hun carrière en wat zij vroeger wilden worden. Is hun kinderdroom in vervulling gegaan, of is het maar beter dat ze toch iets anders zijn gaan doen?
Hoe zag het begin van jouw carrière eruit?
‘Na de middelbare school ben ik eerst een paar jaar in een sigarenwinkel in Amsterdam-Oost gaan werken. Het was echt zo’n buurtzaak, met veel vaste klanten. Dat was eigenlijk een hele leuke tijd. Maar ja, op een gegeven moment denk je wel: dat kan ik niet mijn hele leven gaan doen. Ik had mijn papieren gehaald om zelf zo’n winkel te beginnen, maar ik was ook nog best wel jong, dus ik vond het daar eigenlijk nog te vroeg voor.’
‘Toen dacht ik: ik moet zorgen dat ik veel geld ga verdienen. Dus ben ik in de accountancy gaan werken. Die ladder klom ik steeds verder op en ik verdiende steeds meer. Het was ook best wel interessant werk. Maar ik wilde ook niet mijn hele leven op een kantoor zitten. Dus besloot ik wat te gaan doen dat ik echt leuk vond, helemaal los van het geld.’
‘Mijn opa had aan alle kleinkinderen tienduizend euro geschonken, dus dacht ik: dan ga ik wel studeren. Ik was op dat moment ongeveer drieëntwintig. Psychologie leek mij het interessantst. Die mensen weten wel hoe je gelukkig wordt, dacht ik. Psychologen weten wel hoe je het geheim van het leven moet ontrafelen.’
En, is dat zo?
‘Ik denk dat psychologen wel veel weten. Er zijn wel bepaalde dingen die mij gelukkig maken, dat heb ik wel door de psychologie geleerd. Een paar hele simpele dingen, zoals een gezond leven en leuke dingen doen. En het allerbelangrijkste is liefde, natuurlijk. Dat is misschien nog wel belangrijker dan seks.’
Je bent nu seksuoloog. Hoe ben je daar terechtgekomen?
‘Dat ging eigenlijk heel toevallig. Ik was tijdens de studie psychologie ingeloot in een onderzoeksgroepje dat seksuologie deed en dat was een hele leuke ervaring. Maar dat kwam vooral door de gezelligheid. Vroeger onderzochten mannen mannen en vrouwen vrouwen, dus kwam ik terecht in een mannengroepje.’
‘Inmiddels is die scheiding er niet meer. Nu is het juist makkelijker om vrouwen te onderzoeken, hier bij psychologie op de UvA dan, want er lopen hier veel meer vrouwen rond. Je hebt veel makkelijker proefpersonen om te onderzoeken.’
‘Toen ik klaar was met mijn studie, was de arbeidsmarkt heel slecht voor psychologen. Ik was wel inhoudelijk gedreven, maar ook nog wel veel aan het feesten. Na mijn studie zat ik heel snel weer op een accountancy kantoor. Ik had het geluk dat er een promotieplek vrij kwam precies in de richting waarin ik ben afgestudeerd. Toen ik terugkwam op de universiteit, dacht ik wel: het is fantastisch hier. Heel veel vrijheid en veel jonge mensen.’
Mark Spiering (1966) is een geboren en getogen Amsterdammer. Na een paar jaar in een sigarenwinkel en de accountancy te hebben gewerkt, begon hij in 1989 aan de studie psychologie aan de UvA. In 2004 promoveerde hij binnen de seksuologie. Hij is al 32 jaar gelukkig getrouwd en woont samen met zijn vrouw. Hij heeft ook nog drie uitwonende dochters.
Waarom ben je zo gegrepen door de seksuologie?
‘Seksuologie is een leuk wetenschappelijk onderwerp. Je komt veel interessante verhalen tegen. Bijvoorbeeld waar mensen opgewonden van raken, dat kan je je soms haast niet voorstellen. Je hebt mannen die ondergoed van vrouwen stelen en daarmee masturberen. Of mensen die enorme risico’s nemen voor seksueel plezier.’
Wat wil je nu nog als je later groter bent?
‘Ik heb altijd in mijn leven wel het gevoel gehad: wat is hier de top van de piramide en hoe kom ik daar? Maar ik heb mij ook gerealiseerd dat de mensen die daar komen veel dingen hebben moeten laten. Tijdens mijn onderzoek zat ik hier weleens artikelen te schrijven en zat mijn familie op het strand. Toen dacht ik wel: wat doe ik hier? Zo wilde ik niet doorgaan.’
‘Ik heb nu het gevoel dat ik wel in de eindfase kom van mijn carrière. In de laatste jaren zou ik alleen nog maar leuk onderwijs willen geven. Een beetje gezellig onderwijs. Nu geef ik vooral veel grote cursussen, dat is toch een stuk anoniemer. Het gaat mij om het contact met de studenten. Om welk vak het dan gaat, maakt mij niet zoveel uit.’
